يادداشت های من

فراموشی

rbblue — Sun, 02 Aug 2009 06:22:58 GMT

کابوس فردا میدود از دور ، مرا می خواند که شتاب کن ؛ عشق را دریاب که در زنجیر تو گرفتار آمده .

سرد است تن سرخش ، خون آلود در زنجیر دستهایش میفشارد آهنی سر سخت روحش را .

می دهند آزار ، چشم ها افسرده ، دلی دارد که هر دم غصه ها را بار می بندد سوی آزادی ؛

ولی آه از این است که تمامی ندارد غصه های دنیای مبهم آینده برای ما که چنین در بند کشیده ایم

عاشقانه جسمی را در وسعت قلب خود .

قلب نیست که ، دنیایی است از ناگفته ها ، هر چند هر بار می آیی که بگویی ، همه میروند دنبال

کارشان و زمانی می آیند که همان تن خسته دیگر نیست که غم هایش را فریاد کند .

در سکوت سنگین اطراف گم میشود خاطراتی که تا دیروز آرزوی فردا بود .

گم میشود یادگاریها در کوچه پس کوچه های ذهن همان کسانی که معشوقم را به بردگی بردند .

و فریاد می کنم هر دم برای داشتن آنچه از من به ناروا گرفتند ، هر چند چنان که معشوق به زنجیر

کشیدند ، مرا اسیر حصار خاک خواهند کرد و روزی همچون همان یادگاری ها فرو میبرند در ذهن .

در پشت تاریکی یک عمر .

گام بر میدارم !

rbblue — Sun, 26 Jul 2009 10:42:33 GMT

گام بر میدارم ، راهیست به دوردستها ؛ خط سیاهیست تا به آغوش افق .

تک درختی آن دورترها در وصالش با باد ، شاخسارش می رقصند .

ابرها ناآرام ، شوق بارش دارند ؛ آسمان دلگیر است .

گام بر میدارم ؛ نزدیک تر ، نزدیک تر !!

شاخه ایست آن درخت را ، که طنابی آویزان ، میخورد تاب از آن .

گام برمیدارم من در این راه خموش .

تنی ایست بر چمنهای وزان ، که طنابیست بر گردن آن ؛ میدوم تا که رسم پای درخت .

دخترک صورتش آرام ؛ چشمانش نمناک و خزان است .

فکرم در تشویش است . چه کسی چنین دلش را خون کرده که تن به بی مهری طنابی سخت داده .

آرمیده اینجا در میان چمنزار تا هر بار ببوسد باد او را .

چه دردیست که چنین خلوت مرگ ، خود خواسته ؛

تا نباشد در میان جمعی سر خوش ، تا نباشد میان ما آدمها !! تا نباشد درحصار این دنیا اسیر.

تا نبیند تا ابد آسمانی را که روزی در تمنای پرواز نقش میکرد بر آن آرزوهایش را .

...

گام بر میدارم سوی افق .

گفتگو

rbblue — Sat, 25 Jul 2009 15:42:17 GMT

می گفت : کسانی را میشناسد که زندگی را با عشق آغاز کرده اند و به خاطر هم تن به سختی ها

داده اند .

می گویم : واقعا عشق را تجربه کرده اند که حال همچون نویسنده ای دژخیم داستان عاشق کشی

می نگارند ؟

می گفت : آنها هیچ نداشتند جز سودای وصال ؛ آنگاه که خویشان نیز روی از آنان برتافتند .

می گویم : من هم هیچ نداشتم جز سودای وصال ؛ اما حال همآنانند که نقاب انتقام از زمانه خود را بر

چهره گرفته اند و از ما روی گردانند .

می گفت : آنقدر عاشق بوده اند که روزگار سخت را در بدترین شرایط تحمل کنند به خاطر لذت

مال هم بودن .

می گویم : حال آن لذت وصال همچون دژخیمشان کرده یا آن سختی راه ؟؟

می گفت : اگر چه در یک مسیر نبود اعتقادشان ، اما وصل را به هر آنچه دیگران طرد بخوانند ترجیح دادند .

می گویم : مسیر ما یکی است ، اما این آنانند که لباس رزم بر قلب خود پوشانده اند و ما را به جرم

محبت به محاکمه میکشند .

می گفت : گفته اند نمی خواهیم سرنوشت سختمان را بر روزگار تو روا داریم و آیا این است منطق

عاشق کشی !!!

می گویم : پس آسایش را در فراق معنا کرده اند که چنین راه بر ما بسته اند ، که من یک گور را به بارها

شکستن دلم ترجیح دارم و

یارم همدمی چون اشکهایش داشته باشد و در فکر انتحار روزگار بگذراند . اینست منطق مصلحت و

تدبیرشان برای زندگی کسانی که مثل آنان سختی عشق را بر تن خریده اند و امیدشان به فردا به

وسعت آسمانی است که با چشم نتوان دید .

می گویم : خوب است معنی دوست داشتن و دلسوزی را فهمیدیم که پدری و مادری کردن این نیست

که فرزند را در هدفی که خود لذتش را به سختی ترجیح دادند همراه باشند و چتری برای روزگار

طوفانی اش به دور از اشک و آه و گریه باشند ؛

این است که که او را به جرم دوست داشتن زندانی کنی و زیر یوغ کتکها آزارش دهی تا گریه هایش

همدم روز و شبش باشند بی آنکه تفکر کنی این عشق ورزیدن نیست . حال فهمیدیم دوست داشتن

شما از کدامین جنس است . حال محبت برایمان معنا پیدا کرد .

می گوییم ماهم خدایی داریم . همین .

یادگاری

rbblue — Sat, 25 Jul 2009 08:19:18 GMT

چه دلگیر شده تنها همسفر شدن با ثانیه ها در گذر زمان و قتی تو نیستی .

یادش بخیر همین چند روز پیش ، دور بودی اما باز هم بودی ؛ در کنارم نه ؛ اما آنقدر بودی که شادی

داشتنت را بر امید فردا رنگ زنم . و حال چه !!!؟؟ تنهایی بیداد میکند .

غروبم دلگیر و خزان است ؛ هر چند حقیقتا تا پاییز ره بسیار است .

چه کنم که در چشم اطرافیانت ، اشک ریختن از فراق مضحک است و دلتنگی عادت معنا میشود !

چه کنم که تیشه را به ریشه میزنند تا نکند عشق معنا پیدا کند ! انگار نه انگار که روزی دم از عشق

میزدند و وصال گران را به صد نعمت و آسایش نمی فروختند ؛ و حال که زمانه به ما رسیده عشق جرم

است و عاشق مجرم .

چه کنم که امید را خیالی میبینم که تا لحظه ای دیگر جان از دست میدهد .

بگوئید کدامین گناه نابخشودنی را مرتکب شده ام ؟ چه بدعتی کرده ام ؟ که چنین را بر دلم

می بندید؟؟!!

هنگام غروب است ، میدانی هنگام غروب سایه ها میمیرند ! حال من تنهایم . تنها ترین تنها .

و این یادگاریست از کسانی که روزی عشق را فریاد میکردند اگر چه فاصله ها داشت نگاهشان به

زندگی ؛ و امروز راه عشق را بر ما بسته اند اگر چه خطاکار نیستیم . شاید عشقشان را میان روزگار

قدیم جا گذاشته اند . شاید دیگر عشق را نمی فهمند ؛ شاید زمانه دل مهربانشان را رنگ سیاهی

زده است که محبت را خفقان معنا میکنند .

آری تنهایی یادگاریست برای من .

ستاره می خوام !

rbblue — Sun, 11 May 2008 00:08:18 GMT

سلام.

سلام به دوستان گلی که منو شرمنده کردن و بهم سر سزدن هرچند من بهشون سر نزدم .

خیلی وقت بود نمی نوشتم .

خیلی وقت بود می نوشتم و پاره می کردم .

اما امشب می نویسم ؛ چون امشب پر از غصه ام .

غصه های سباه سفید . غصه های رنگی .

امشب تفکرم از فردا رنگیست ، اما نمی دونم لحظه ای بعد هستم یا نه .

و در تاریکی ذهنم از فرط خیال غصه هایم می رقصند .

امشب آسمون ابریه .

و صدایی در دل شب ناامیدم می کند از زیستن . این صدا را تو شنیدی ؟

صدای وهم انگیز سکوت .

امشب اینجاست در دل تاریکی شب غوطه ور است .

من از این تاریکی می ترسم .

امشب ستاره می خوام .

باید ستاره های کاغذیمو از توی کشو بردارم و بچسبونم روی شیشه ی پنجره .

اما آخرین بار ستاره هام با شیشه شکستن .

و من امشب اینجا بدون ستاره تنها هستم.

کی به من ستاره میده ؟

RBBLUE

rbblue — Sun, 28 Oct 2007 21:19:16 GMT

زندگی چقدر رقت انگیز میشه وقتی به رویاهامو پشت

میکنم و تو به من .... .

rbblue — Tue, 18 Sep 2007 22:00:18 GMT

یک آن شد این عاشق شدن

دنیا فقط آن لحظه بود

آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

RBBLUE

عشق

rbblue — Tue, 11 Sep 2007 22:11:30 GMT

شاید امشب ماه نورانی باشد .

شاید فردا خورشید گرمتر باشد .

شاید لحظه ای دیگر ، شیطان عشق را به مقایسه بگذارد .

این روزها صدایی می آید از نیام آسمان .

این صدا را میشناسم ، اما دیرگاهیست بر جان نچشیده ام .

من می توانم عاشق عشق شوم .

بیایید باهم عاشق عشق شویم .

آنکه دریابد از فرش صعودی تا عرش دارد .

RB BLUE

بی خود

rbblue — Mon, 27 Aug 2007 21:34:45 GMT

من بی خود شده اَم .

من بی خود بیخود شده اَم .

من بی خود گم شده اَم .

من پشت حصار غم ، بی خود ، بی تو در سکوت سرد شبها ،

در تاریکی وهم انگیز روزگار رها مانده اَم .

بی خود در تبلور حس تنهاماندن خواهم مرد .

بی خود برای چه بجنگم ؛ نفسی در اعماق دیگر نخواهد وزید .

آنگاه که با سکوت غم بارت خلوتمان را شکستی و شکست تمام شیشه

های هزاران شب با خود در خیالت غوطه ور ؛

فرو ریخت دیوار گرم احساس یکی بودنهایمان ؛

وقتی من بی خود در میان یک عالم گم شده اَم .

RBBLUE

برای کسی در همین نزدیکی

rbblue — Mon, 06 Aug 2007 03:54:39 GMT

امشب من تنها اینجا نشسته ام . به تو می اندیشم .

و تو نمی دانم به کهِ می اندیشی ؟ و شاید کسی به من می اندیشد ؛

و کسی هم به او !

نمی دانم چگونه بنویسم ، چگونه بیان کنم ، آنچه را در دلم نهفته است .

آنچه را که زبانم از گفتنش غاصر است .

آنچه هر گاه تو را می بینم در من می جوشد و بر زبانم می خشکد .

گاهی حس می کنم در تردیدی به گفتن حرفی ؛ اما شاید ... ؛

آیا این تصور دست یافتنی است که حرفهای دلم را شبها خواب ببینی !؟

می شود تصور کرد که حرفم را از پشت نگاهم میشنوی !؟

می شود به گره های این نگاه دل بست .

کاش می توانستم مثل کودکی ؛ دل به قاصدکی ببندم و حرفایم را برایت

با او زمزمه کنم . کاش یادداشتهایم را می خواندی . گاه در تردید شرایط

گم می شوم که نکند مرا در گذشته جاگذاشته باشی .

نکند خاطره ها را در خاطرت به فراموشی سپرده .

امشب به تو می اندیشم ، به رویایی که فقط کمی دورتر از من در تاریکی

یک اتاق ... ... کاش به من بیاَندیشد .

RBBLUE