بی خود برای چه بجنگم ؛ نفسی در اعماق دیگر نخواهد وزید .

آنگاه که با سکوت غم بارت خلوتمان را شکستی و شکست تمام شیشه

های هزاران شب با خود در خیالت غوطه ور ؛

فرو ریخت دیوار گرم احساس یکی بودنهایمان ؛